مقدمه
امضای یک قرارداد اغلب با کمی اضطراب و عدم اطمینان همراه است. ما معمولاً تمام تمرکز خود را روی اعداد، ارقام و تعهدات زمانی میگذاریم. اما آیا میدانستید برخی از بزرگترین ریسکهای یک قرارداد، نه در جزئیات مالی، بلکه در همان چند کلمه سادهای پنهان شده که طرفین قرارداد را معرفی میکند؟ این مقاله چهار راز حقوقی شگفتانگیز و کاربردی را در مورد شناسایی طرف قرارداد آشکار میکند که به شما قدرت و دید بهتری در مذاکرات و توافقات بعدیتان خواهد داد.
۱. تله نام تجاری: آیا با یک شرکت معامله میکنید یا یک شخص؟
بسیاری از کسبوکارها از یک نام تجاری برای معرفی خود استفاده میکنند، اما این نام لزوماً به معنای وجود یک شخصیت حقوقی ثبتشده نیست. این یک تفاوت حیاتی است.
برای مثال، فرض کنید در قراردادی با «ایلیاد گرافیک» مواجه هستید. اولین سوالی که باید بپرسید این است: آیا «ایلیاد گرافیک» یک شرکت ثبتشده است یا صرفاً نامی است که یک شخص برای فعالیت خود انتخاب کرده؟ اگر این نام ثبت قانونی نشده باشد، شما در حال معامله با یک شخص حقیقی (یک فرد) هستید، نه یک شخص حقوقی (یک شرکت). این موضوع وضعیت حقوقی و مسئولیتهای قرارداد را کاملاً تغییر میدهد.
برای جلوگیری از این ابهام، همیشه وضعیت حقوقی طرف مقابل را بررسی کنید. شرکتها و موسسات ثبتشده دارای «شناسه ملی» هستند. شما میتوانید با مراجعه به وبسایت ilenc.ir و وارد کردن شناسه ملی، از صحت و سقم اطلاعات شخصیت حقوقی اطمینان حاصل کنید. اگر مشخص شد که با یک شخص حقیقی طرف هستید که از نام تجاری استفاده میکند، برای جلوگیری از هرگونه مشکل در آینده، باید طرف قرارداد را به شکل دقیق زیر در متن قرارداد معرفی کنید:
«خریدار جناب آقای حامد بهداد به شماره ملی… که در این قرارداد «ایلیاد گرافیک» نامیده میشود.»
این جمله ساده، مسئولیت را به طور شفاف متوجه شخص حقیقی میکند و از هرگونه ابهام جلوگیری میکند.
۲. معضل مشاور: تفاوت بزرگ در استخدام شخص حقیقی در مقابل شخص حقوقی
یکی از اشتباهات رایج، نادیده گرفتن تفاوتهای بنیادین بین استخدام یک فرد (شخص حقیقی) به عنوان مشاور و عقد قرارداد با یک شرکت مشاورهای (شخص حقوقی) است. این تفاوت بهویژه در مسائل مالی مانند بیمه تامین اجتماعی اهمیت پیدا میکند.
وقتی شما یک شخص حقیقی را به عنوان مشاور استخدام میکنید، طبق قانون، کارفرما معمولاً مسئول پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی اوست، زیرا او تحت دستور کارفرمای شما فعالیت میکند. اما اگر با یک شخص حقوقی (مانند یک شرکت خدمات مشاورهای) قرارداد ببندید، آن شرکت خود مسئول پرداخت مالیات و بیمه کارکنانش است و این تعهد از دوش شما برداشته میشود.
نکته کلیدی در این زمینه، ماده ۳۸ قانون تامین اجتماعی است. طبق این ماده، کارفرما باید ۵ درصد از مبلغ هر پرداخت به پیمانکار را به عنوان سپرده نزد خود نگه دارد و پرداخت نهایی (شامل این ۵ درصد) را منوط به ارائه «مفاصاحساب» از سازمان تامین اجتماعی توسط پیمانکار کند. این گواهی ثابت میکند که پیمانکار تمام تعهدات بیمهای خود را انجام داده است. توجه به این جزئیات میتواند شما را از مشکلات بزرگ مالی و قانونی در آینده نجات دهد.
۳. بررسی اختیارات نماینده: آیا امضای او معتبر است؟
گاهی اوقات طرف قرارداد شما نه خود شخص اصلی (اصیل)، بلکه نماینده او (مانند یک وکیل) است. در چنین شرایطی، صرفاً احراز هویت نماینده کافی نیست؛ شما باید به طور دقیق «میزان اختیارات» او را بررسی کنید.
آیا این نماینده اجازه انجام معاملهای با این شرایط را دارد؟ برای مثال، آیا «اختیار فروش ملک و گرفتن پول» به طور صریح در وکالتنامه او ذکر شده است؟ نادیده گرفتن این موضوع میتواند کل قرارداد را بیاعتبار کند. خوشبختانه، یک راهکار عملی برای این کار وجود دارد: اسناد وکالتنامه رسمی را میتوان به صورت آنلاین استعلام کرد. با مراجعه به وبسایت سازمان ثبت اسناد و املاک کشور به نشانی ssaa.ir، میتوانید از صحت و حدود اختیارات وکیل اطمینان حاصل کنید.
به یاد داشته باشید: اگر کوچکترین شکی در مورد اختیارات نماینده دارید، امنترین راه این است که مستقیماً با شخص اصیل معامله کنید.
۴. سپر شرکت: چه کسی واقعاً مسئول تعهدات است؟
یکی از اصول اساسی حقوق تجارت، «شخصیت حقوقی مستقل» شرکتهاست. این یعنی تعهدات و بدهیهای یک شرکت معمولاً فقط از محل داراییهای خود شرکت قابل وصول است، نه از داراییهای شخصی مدیران یا سهامداران آن. این اصل مانند یک سپر از اموال شخصی مدیران محافظت میکند.
اما در موقعیتهای پرریسک، مانند زمانی که شما به عنوان فروشنده کالا را تحویل دادهاید اما هنوز تمام پول را دریافت نکردهاید، میتوانید این سپر را به نفع خود مدیریت کنید. در حین مذاکره، به خصوص با شرکتهای کوچکتر، میتوانید درخواست کنید که یکی از مدیران صاحب اختیار، تعهدات شرکت را در قرارداد «به نحو تضامنی ضمانت کند». این عبارت حقوقی دقیق به این معناست که شما میتوانید برای وصول طلب خود، به انتخاب خودتان به داراییهای شرکت یا مستقیماً به اموال شخصی مدیر ضامن مراجعه کنید. این کار یک لایه امنیتی قدرتمند برای شما ایجاد میکند و یک ابزار حیاتی برای کاهش ریسک معامله است.
نتیجهگیری
همانطور که دیدیم، بررسی دقیق هویت طرف قرارداد به اندازه بررسی مفاد و تعهدات آن اهمیت دارد. نام تجاری، نوع شخصیت (حقیقی یا حقوقی)، اختیارات نماینده و مسئولیت شخصی مدیران، همگی نقاطی هستند که میتوانند سرنوشت یک توافق را تغییر دهند. با در نظر گرفتن این نکات، میتوانید با اطمینان و آگاهی بیشتری قراردادهای خود را مدیریت کنید.
دفعه بعد که قراردادی را بررسی میکنید، اولین چیزی که در مورد طرف مقابل خود چک خواهید کرد چیست؟
دیدگاه شما